W tej sytuacji szczególna ostrożność dotyczy odpowiedzi 1 i 2, a nie 3. W niemieckich zasadach ruchu drogowego jest ogólna reguła, że wobec osób, które mogą zachowywać się nieprzewidywalnie albo mają ograniczone możliwości poruszania się i reagowania, musisz jechać i zachować się tak, by w każdej chwili móc zapobiec zagrożeniu.
Osoby z widoczną niepełnosprawnością mogą potrzebować więcej czasu na przejście, mogą wolniej reagować, czasem trudniej im ocenić sytuację lub wykonać szybki manewr. Dlatego powinieneś wcześniej zwolnić, zwiększyć odstęp, nie poganiać ich klaksonem ani „przeciskać się” blisko, a w razie potrzeby zatrzymać się i umożliwić bezpieczne przejście lub manewr.
Dzieci są objęte szczególną ochroną, bo często działają impulsywnie i nie oceniają ryzyka jak dorośli. Mogą nagle wbiec na jezdnię, wyjechać rowerem zza przeszkody, zawrócić bez sygnału. W praktyce oznacza to: znacznie zmniejszyć prędkość w pobliżu dzieci (szczególnie przy szkołach, placach zabaw, przystankach), mieć nogę „w pogotowiu” na hamulcu i zostawić duży margines bezpieczeństwa.
Kierowcy taksówki nie są traktowani jako grupa wymagająca „szczególnej ostrożności” z samego faktu bycia taksówką. Oczywiście warto uważać, bo mogą często zatrzymywać się przy krawężniku lub ruszać po zabraniu pasażera, ale to jest zwykła ostrożność wobec każdego pojazdu, a nie szczególny obowiązek jak wobec dzieci i osób z niepełnosprawnością.
Reguła na podobne pytania: jeśli chodzi o uczestników szczególnie narażonych lub potencjalnie nieprzewidywalnych (dzieci, osoby starsze, osoby z niepełnosprawnością), zawsze wybierasz odpowiedzi mówiące o dodatkowej ostrożności. Jeśli chcesz, podaj mi przykład sytuacji (np. przejście dla pieszych, przystanek autobusu, strefa 30), a powiem dokładnie, jak powinieneś się zachować.
Baza pytań
Baza pytań